اخلاق ناصری

در این کتاب، اخلاق بر پایهٔ یک اصل بنیادین بنا شده است: انسان تنها زمانی به کمال می‌رسد که قوای نفس خود را هماهنگ و متعادل سازد.این اصل ریشه در حکمت و نیز آموزه‌های اسلامی دارد. مرحوم خواجه طوسی با بهره‌گیری از میراث ابن‌مسکویه، افلاطون و ارسطو، اخلاق را به‌صورت یک نظام هماهنگ می‌بیند: قوهٔ عاقله باید راهبر باشد؛ قوهٔ غضبیه باید در خدمت عدالت قرار گیرد؛ قوهٔ شهویه باید در حد اعتدال باشد. حکمت عملی در سه ساحت: فرد، خانه، جامعه مرحوم خواجه طوسی اخلاق را در سه بخش می‌چیند که هر بخش، مرحله‌ای از تکامل انسان است.