علامه طباطبایی

سید محمدحسین طباطبایی (۱۲۸۱–۱۳۶۰ ه‍.ش)، معروف به علامه طباطبایی، مفسر کبیر قرآن، فیلسوف و عارف برجسته شیعه بود. او در تبریز زاده شد و تحصیلات عالی خود را در نجف اشرف گذراند. مهم‌ترین اثر ماندگار او، تفسیر گران‌سنگ «المیزان فی تفسیر القرآن» است که با روش «تفسیر قرآن به قرآن» نگاشته شده و دریچه‌های نویی را به روی فهم آیات الهی گشوده است. این کتاب نه تنها یک تفسیر، بلکه دایره‌المعارفی از معارف اسلامی است. در فلسفه، او با نگارش «اصول فلسفه و روش رئالیسم» به نقد فلسفه مادی پرداخت و حکمت متعالیه را با زبانی نو و متناسب با نیازهای زمان عرضه کرد. جلسات درس او در قم، کانون پرورش شاگردانی چون شهید مطهری و شهید بهشتی بود. علامه طباطبایی شخصیتی بسیار رئوف، متواضع و اهل ذکر بود و تأثیر معنوی عمیقی بر اطرافیان خود می‌گذاشت.