محمد تقی آملی

محمد تقی بن حسن آملی (۱۲۹۵–۱۳۷۰ ه‍.ش)، معروف به محمد تقی آملی، از علمای برجسته معاصر در حوزه‌های فلسفه، عرفان و تفسیر بود. او در آمل به دنیا آمد و تحصیلات خود را در حوزه‌های علمیه آمل، قم و نجف گذراند. وی در فلسفه اسلامی و حکمت متعالیه تبحری خاص داشت و آثار متعددی در این زمینه نگاشت. کتاب «شرح اسفار» او شرحی جامع بر اسفار ملاصدرا است که نشان از تسلط او بر حکمت متعالیه دارد. محمد تقی آملی در عرفان نظری نیز مهارت داشت و در جلسات درس خود به این علم نیز می‌پرداخت. او معتقد بود که علوم دقیقه و معارف دینی نباید از هم جدا باشند و همواره بر وحدت علم و دین تأکید می‌کرد. وی در تربیت شاگردان بسیار کوشا بود و جلسات درس او در آمل و قم کانون پرورش علمای بزرگی بود که هر یک در حوزه‌های مختلف خدمات ارزنده‌ای انجام دادند.